Magia w bajkach, książkach i filmach pojawia się nie tylko w rękach czarnoksiężników i czarodziejów, ale także u czarownic. To czarownice są często głównymi bohaterkami. Do najbardziej znanych czarownic na pewno zalicza się Hermiona z sagi o „Harrym Potterze” czy Sabrina z „Chilling Adventures of Sabrina”.
Magia pozwala czarownicom pokonać wrogów, znaleźć miłość czy wspierać przyjaciół. Czarownicom poświęcano całe seriale jak siostrom Halliwell z „Czarodziejek”, gdzie walczyły z demonami. Każde dziecko na pewno pamięta Diabolinę z „Czarownicy (zarówno Bajka jak i film). Do czarownic zaliczamy także królową z „Królewny Śnieżki”. Wielu dorosłym widzom powszechnie znana jest Yennefer z „Wiedźmina”, która za swą potęgę zapłaciła wysoką cenę. Popularne są również siostry Sanderson z filmu „Hokus Pokus”.
Kolorowanki z czarodziejkami i czarownicami w roli głównej pozwalają wykazać się dzieciom kreatywnością przy tworzeniu barwnych strojów czarownic czy nadawaniu kolorów przyrządzanym wywarom. Czarownice są przedstawiane na tle swoich chatek, z miotłą do latania lub w trakcie rzucania zaklęć lub przygotowywania czarodziejskich wywarów.
Czarownice to od lat często pojawiająca się w przekazywanych opowieściach, gawędach czy historiach. W okresie średniowiecza osoby uznane za czarownicę były skazywane w procesach czarownic. Zwykle dotykały one osoby będące blisko z naturą, które wykorzystywały znajomość ziół do wspomagania leczenia różnych chorób. Czarownice są postaciami, które spotkać można w każdym kręgu kulturowym, czego przykładem jest znana manga o magii „Czarodziejka z Księżyca”. W filmografii są również ukazywane czarownice, które wykorzystują swoje moce do zemsty na przeciwnikach (np. "Szkoła czarownic"), a w bajkach zamieniają swoich oponentów w ropuchy lub inne zwierzęta. Złe czarownice zabierają ludziom głos lub cenne umiejętności czy uczucia, które chcą posiadać.
Z uwagi na tak dużą różnorodność wyglądu czarownic przedstawianą w filmach i bajkach dzieci mogą użyć własnej wyobraźni, aby stworzyć własną czarownicę na kolorowance. Czarownice przez całe życie pogłębiały swoją wiedzę i spotykały się na sabatach, które według polskich opowiadań ludowych miały miejsce na Łysej Górze w noc świętojańską (z 23 na 24 czerwca). Czarownice w czasach średniowiecza były używane do straszenia niegrzecznych dzieci. Warto zauważyć, że czarownica musiała się znać na ziołach, latać na miotle i pamiętać wszystkie zaklęcia, a do tego potrafiła stworzyć magiczne napoje i trucizny. Czarownica może także widzieć przyszłość w kryształowej kuli lub fusach.
Ważne jest, aby umieć rozpoznać kto jest czarownicą. Posiadają one charakterystyczne dla czarownic cechy jak:
- spiczasty kapelusz,
- nos przypominający haczyk,
- zmierzwione włosy,
- brodawki, które zwykle widać na nosie i twarzy,
- długie paznokcie przypominające szpony.
Według bajek i baśni każda czarownica powinna posiadać kocioł do tworzenia mikstur, czarnego kota, miotłę służącą do latania oraz kryształową kulę. Przeciwieństwem czarownicy jest czarodziejka, która może mieć przeźroczyste skrzydełka, czapkę z welonem, ładna sukienkę oraz różdżkę, która zwykle zrobiona jest z gałązki:
- głogu,
- wierzby,
- cisu.
Czarodzieje w kolorowankach i według bajek często jest określana wiedźmą, której lepiej nie wchodzić w drogę jak np. Baba Jaga, którą znamy z bajki o Jasiu i Małgosi. Łatwo także rozpoznać domek czarownicy, który znajduje się zazwyczaj na krzywej łapce. Domek może być też z piernika, aby zwabić dzieci do środka.
